จดชื่อคนของหัวใจ มาเก็บเอาไว้ในความคิดฮอด
เมื่อชีวิตเดินทางมาจอด อยู่ในจุดที่จำห่างไกล
ต้องเป็นคนพลัดถิ่นถาวร อยู่แบบปอนๆในซอกเมืองใหญ่
จากบ้านเกิดมานอนบ้านไกล ฝากฝันเอาไว้กับคำว่าซักวัน
เหมือนเอาความเหงามาจ่าย แลกกับรายได้ด้วยการไกลบ้าน
เก็บแรงใจจากคนคิดฮอดกัน สร้างภูมิต้านทานในวันเก็บรัก
หนาวในหัวใจ ยามต้องซุกกายชายคาบ้านเขา
เหงาในหัวใจ ดิ้นรนเท่ารัยยิ่งไกลบ้านเรา